Πέφτουν τα φύλλα απ' τα κλαριά

Γενικά:

Μουσική	:	Γιώργος Μητσάκης
Στίχοι	:	Γιώργος Μητσάκης
Ερμηνεία	:	Πάνος Γαβαλάς
Κυκλοφορία	:	1955

Στίχοι:

Πέφτουν τα φύλλα απ' τα κλαριά χλωμά και μαραμένα
και το βαρύ φθινόπωρο τον ήλιο σκοτεινιάζει
κι εμένα το κορμάκι μου το τρώει το μαράζι.

Πέφτουν τα φύλλα απ' τα κλαριά
κι εγώ είμαι άρρωστος βαριά.

Ο πόνος έκανε φωλιά στην ορφανή καρδιά μου.
Εβράδιασε και νύχτωσε κι αυτή η μέρα πάει,
κανείς δεν ήρθε να με ιδεί, κανείς δε μ' αγαπάει.

Ο πόνος έκανε φωλιά
στην ορφανή μου την καρδιά.

Πέφτουν τα φύλλα απ' τα κλαριά, λυγίζουνε τα δέντρα
κι εσύ μανούλα μου γλυκιά, υπομονή να κάνεις
ετούτο το φθινόπωρο, για πάντα πια με χάνεις.

Πέφτουν τα φύλλα απ' τα κλαριά
κι εγώ είμαι άρρωστος βαριά.

Άλλες ερμηνείες/κυκλοφορίες:

Στέλιος Καζαντζίδης (5/11/1955)

Πληροφορίες:

Σε αρκετές από τις συλλογές που κυκλοφόρησαν με τραγούδια του Πάνου Γαβαλά, για κάποιον άγνωστο λόγο η τελευταία στροφή με το ρεφραίν έχουν αφαιρεθεί.
Ο Καζαντζίδης δεν λέει το τελευταίο ρεφραίν.
Το τραγούδι έχει ερμηνεύσει επίσης ο Δημήτρης Κοντογιάννης (της Ρεμπέτικης κομπανίας) αλλά δεν έχω άλλα στοιχεία.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Το κοτλέ παντελονάκι

Γενικά:

Μουσική	:	Νίκος Ξυδάκης
Στίχοι	:	Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία	:	Δημήτρης Κοντογιάννης
Άλμπουμ	:	ΤΑ ΔΗΘΕΝ
Εγγραφή	:	01
Κυκλοφορία	:	1979

Στίχοι:

Το κοτλέ παντελονάκι που φοράς
το παρατηρώ, καλέ, σαν περπατάς.
Περνάς κι ο νους σου δήθεν στα μαθήματα,
περνάς κι αφήνεις πίσω χίλια θύματα.

Εγώ είμαι εργατόπαιδο
κι εσύ της Nομικής.
Πες μου πού παρανόμησα
όταν για λίγο νόμισα
πως θ' ανταποκριθείς.

Τα γυαλάκια που σκουπίζεις βιαστικά
κρύβουν μάτια που με σκίζουνε βαθιά.
Εχθές στο δρόμο πάλι με σνομπάρισες,
σε καταδίκη δίχως δίκη μ' άφησες.

Πληροφορίες:

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Κυκλοθυμικός καιρός

Γενικά:

Μουσική	:	Νίκος Ξυδάκης
Στίχοι	:	Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία	:	Δημήτρης Κοντογιάννης
Άλμπουμ	:	ΤΑ ΔΗΘΕΝ
Εγγραφή	:	03
Κυκλοφορία	:	1979

Στίχοι:

Κυκλοθυμικός καιρός
σου αλλάζει γνώμες και κουστούμια
σύννεφο μαλλί, όψη σαν καπνός
κι από θεωρίες νεροζούμια.

Παρελθόν, παρόν και μέλλον
και τα ιδεολογικά σου
τα σουρώνεις με ουζάκι
στου Απότσου το μπαράκι.
Ξάφνου βρέ-, ξάφνου βρέ-
ξάφνου βρέθηκε καμένη
της καρδιάς σου η λυχνία,
η δικιά σου βρήκε άλλον
με Ρενώ και βιοτεχνία.

Μια ζωή φραπέ ζητάς
όλο σουαρέ κι υπεροψία.
Πάψε πια να κλαις κι όλο να μας λες
πάλι για τους Πόντιους αστεία.

Πληροφορίες:

Απότσος: Μπαρ-Ουζερί στη στοά της Πανεπιστημίου που λειτουργούσε μέχρι τα μέσα του '90. Στις μεγάλες δόξες του (τό σο πρίν όσο και μετά τον πόλεμο) είχε θαμώνες τα μέλη της μεγάλης κοινωνίας και τους διανοούμενους με συνήθειες ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, όπως ο Ροντήρης, ο Κλώνης, ο Φωκάς, ο Κόντογλου και άλλοι.

Σουαρέ: Νεολογισμός που προήλθε από τη γαλλική γλώσσα (soirée) και δηλώνει τις διάφορες "εσπερίδες" είτε με την κυριολεκτική έννοια (χοροεσπερίδες, γκαλά κ.λπ.) είτε με την σατιρική, την "δήθεν" έννοια που χρησιμοποιεί και ο Ρασούλης.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Σουξεδιάρικο

Γενικά:

Μουσική	:	Νίκος Ξυδάκης
Στίχοι	:	Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία	:	Δημήτρης Κοντογιάννης
Άλμπουμ	:	ΤΑ ΔΗΘΕΝ
Εγγραφή	:	07
Κυκλοφορία	:	1979

Στίχοι:

Δήμαρχος εγώ δεν είμαι
για να μου παραπονιέσαι,
στον Καρπόζηλο να πας
και μαζί του να ξηγιέσαι.

Βρε καθέτως το καλάμι
αχ, μας το καβάλησες
και την ταπεινή μας γνώμη
συ την εχαράμισες.

Λάμπεις σαν το Βόρειο Σέλας
στο λοφάκι της Καστέλας.
Είσαι γύρω μου ένα θαύμα
κι είσαι μέσα μου ένα τραύμα.

Έβαλες σκιστή τη φούστα
και μου ζάλισες τα γούστα,
έχει γούστο να με στήσεις
και χαρμάνη να μ' αφήσεις.

Το πολύ το πήγαιν'-έλα
την ανάβει την κοπέλα,
το πολύ το νάνι-νάνι
κάνει το παιδί χαϊβάνι.

Πληροφορίες:

Στη β΄ φωνή συνοδεύει η Σοφία Διαμαντή.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Ας είναι ο κόσμος ζόρικος

Γενικά:

Μουσική	:	Νίκος Ξυδάκης
Στίχοι	:	Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία	:	Δημήτρης Κοντογιάννης
Άλμπουμ	:	ΤΑ ΔΗΘΕΝ
Εγγραφή	:	09
Κυκλοφορία	:	1979

Στίχοι:

Μου λένε φίλοι και γνωστοί,
μου δίνουνε μια συμβουλή:
Τους δρόμους πια ν' αφήσω,
να φτιάσω σπίτι και ζωή,
να 'χω γυναίκα και παιδί
χαρά για ν' αποχτήσω.

Μα εγώ είμαι ορκισμένος
να ζω πάντα μαζί
μ' αυτούς που λέν' αλήτες,
μ' αυτούς που ξέρουν τι θα πει
να ζει κανείς ή να μη ζει.

Δεν ξέρω πια τι να τους πω,
μ' αγάπη τούς χαμογελώ,
όταν με βγάζουν έξω.
Κι ας είν' ο κόσμος ζόρικος,
κι ας είμαι τόσο μοναχός,
το νιώθω, εγώ θ' αντέξω.

Γιατί είμαι ορκισμένος
να ζω πάντα μαζί
μ' αυτούς που λέν' αλήτες,
μ' αυτούς που ξέρουν τι θα πει
να ζει κανείς ή να μη ζει.

Θα ζητιανεύω το ψωμί,
θα κρυφοκλέβω το φιλί
δίχως λεφτά κι ανέσεις.
Κι εσύ, καημένε μου εαυτέ,
ίσως με νιώσεις κάποτε
και θα με συγχωρέσεις.

Εγώ είμαι ορκισμένος
να ζω πάντα μαζί
μ' αυτούς που λέν' αλήτες,
μ' αυτούς που ξέρουν τι θα πει
να ζει κανείς ή να μη ζει.

Πληροφορίες:

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Γύφτισσα τον εβύζαξε

Γενικά:

Μουσική	:	Μάνος Λοΐζος
Στίχοι	:	Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία	:	Χάρις Αλεξίου
Άλμπουμ	:	ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ
Εγγραφή	:	01
Κυκλοφορία	:	1979

Στίχοι:

Γύφτισσα τον εβύζαξε,
γι' αυτό έχει φτερά.
Έρωτας τον επείραξε,
γι' αυτό όλο γελά.

Στα πανηγύρια, αχ, γυρίζει,
κίτρο και πεύκο, ωχ, μυρίζει.
Το όνομα του ξέχασε,
τα σύνορα ξεπέρασε,
μα μένα λαχταρά
κι εδώ ξαναγυρνά.

Γύφτισσα τον εβύζαξε,
γι’ αυτό έχει φτερά.
Η μοίρα τον εδίδαξε
σε λεύτερη αγκαλιά.

Δρόμος κι αγάπη η ζωή του,
ζάλη γλυκιά κάθε φιλί του.
Με το κλαρίνο μάζεψε
τις πίκρες και τις πλάνεψε
και περπατοπετά
μ' εμέναν αγκαλιά.

Πληροφορίες:

Στη β΄ φωνή συνοδεύουν η Δήμητρα Γαλάνη και ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Μες στο πλήθος

Γενικά:

Μουσική	:	Μάνος Λοΐζος
Στίχοι	:	Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία	:	Χάρις Αλεξίου, Δημήτρης Κοντογιάννης
Άλμπουμ	:	ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ
Εγγραφή	:	10
Κυκλοφορία	:	1979

Στίχοι:

- Μες στο πλήθος σ' είχα δει το '62
στη διαδήλωση που βάφτηκε στο αίμα,
κι η μορφή σου μου 'χε μείνει στο μυαλό
κι ούτε τ' όνομα δεν ήξερα από σένα.
Και στης λήθης το σεντόνι το λευκό
σε τυλίξαν τα πιο δύσκολά μου χρόνια,
μα μια μέρα κάπου το '68
σε ξανάδα μες στο τρένο στην Oμόνοια.

- Κάνε διάλειμμα, Χαρούλα,
πες μας τον καρσιλαμά
να γλυκάνεις τις καρδιές μας
και τα βρίσκουμε μετά.
Κάνε διάλειμμα να σβήσει
της καρδιάς μας η φωτιά,
ο χορός να μας μεθύσει
και τα βρίσκουμε μετά.

- Άλλη μια φορά σε είδα ξαφνικά
σαν αφίσα που τη σκίζει κάποιο χέρι,
ήταν Μάης πια του '77,
μόλις πρόλαβα και σ' άγγιξα στο χέρι.
Μήπως είσαι σαν κι εμένανε κι εσύ;
Στο σκοινί της ιστορίας ακροβάτης,
μες στο ίδιο σου το στήθος φυλακή,
μες στην ίδια σου τη χώρα μετανάστης.

Πληροφορίες:

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.