Φέρτε πρέζα να πρεζάρω

Γενικά:

Μουσική	:	Παναγιώτης Τούντας
Στίχοι	:	Παναγιώτης Τούντας
Ερμηνεία	:	Στελλάκης Περπινιάδης
Κυκλοφορία	:	1933

Στίχοι:

Μη μ' αρωτάτε βλάμμηδες
γιατί όλο συλλογιέμαι,
καραγιανκίνι μες στην καρδιά
έχω και τυραννιέμαι,
ααχ! φέρτε πρέζα να πρεζάρω
και χασίσι να φουμάρω.

Μ' έχει λωλό το Ερηνάκι
με το μουσμουλί γοβάκι,
βρε του μιλάω δε μου ξηγιέται
σκάει απ' τα γέλια κι όλο κουνιέται,
φέρτε πρέζα να πρεζάρω
και χασίσι να φουμάρω.

Ο μερακλής ο άνθρωπος
πονεί μα δεν το λέγει
κι αν τραγουδά ρε ψεύτη ντουνιά
μέσα η καρδιά του κλαίει,
ααχ! φέρτε πρέζα να πρεζάρω
και χασίσι να φουμάρω.

Άλλες ερμηνείες/κυκλοφορίες:

Ρίτα Αμπατζή (1934)
Χάρις Αλεξίου (1976 - ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ /2)
Αγάθωνας Ιακωβίδης (1982 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)
Θόδωρος Πολυκανδριώτης (1983 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ -OST)
Λέλα Παπαδοπούλου (2005 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΕΪΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ)

Πληροφορίες:

Εδώ αναφέρω ότι η πρώτη εκτέλεση είναι του Περπινιάδη. Κατ' άλλους όμως, η πρώτη εκτέλεση ανήκει στη Ρίτα και ο Στελλάκης το ηχογράφησε το 1935. Η Ρίτα έχει κάνει αρκετές αλλαγές στο στίχο (κατωτέρω) ενώ στις νεώτερες επανεκτελέσεις το τραγούδια αναφέρεται και με τον τίτλο "Ερηνάκι".
Η απόδοση της Ρίτας Αμπατζή:

Μη με ρωτάτε βλάμμηδες
γιατί είμαι λυπημένη,
καραγιανκίνι μες στην καρδιά
έχω και με μαραίνει,
ααχ! φέρτε πρέζα να πρεζάρω
και χασίσι να φουμάρω.

Γιατί αγαπώ έν' αλανιάρη
με το μουσμουλί ζωνάρι,
ρε του ξηγιέμαι δεν μου μιλάει
πονώ αν με βλέπει κι όλο γελάει,
φέρτε πρέζα να πρεζάρω
και χασίσι να φουμάρω.

Η μερακλού η μόρτισσα
πονεί μα δεν το λέγει
κι αν τραγουδά ρε ψεύτη ντουνιά
μέσα η καρδιά της κλαίγει,
ααχ! φέρτε πρέζα να πρεζάρω
και χασίσι να φουμάρω.

καραγιανκίνι: (και καραγιαγκίνι) Σύνθετο από το καρα = μαύρο και γιανκίνι = μεγάλη καταστροφή, θεομηνία, και μεταφορικά μεγάλο πάθος.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Ο μεμέτης

Γενικά:

Μουσική	:	Πάνος Πετσάς
Στίχοι	:	Κώστας Βίρβος
Ερμηνεία	:	Στράτος Διονυσίου
Κυκλοφορία	:	1960

Στίχοι:

Μεμέτη μου, μεμέτη μου
αμάν, αμάν,
θα σβήσω από το ντέρτι μου.

Πού πας μεμέτη μου, πού πας,
αμάν, αμάν,
και μένα τώρα με ξεχνάς.

Μεμέτη μου, μεμέτη μου
αμάν, αμάν,
νταλγκά μου και σεκλέτι μου,
πάμε μια νύχτα στον οντά
αμάν, αμάν,
για να μου σβήσεις το σεβντά.

Μεμέτη μου μεμέτη μου,
αμάν, αμάν,
μη μου χαλάς το κέφι μου.

Για σένανε παλληκαρά
αμάν, αμάν,
τα ρίχνω όλα έναν παρά.

Άλλες ερμηνείες/κυκλοφορίες:

Γλυκερία (1983 - ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ)
Λέλα Παπαδοπούλου (2005 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΑ)
Σωτηρία Μπέλλου (2007 - ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ)

Πληροφορίες:

μεμέτης: Προέρχεται από το Mehmet, το Μωάμεθ στα τουρκικά. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε από τους Ορθόδοξους Έλληνες επί τουρκοκρατίας ως υποτιμητικός-ρατσιστικός χαρακτηρισμός όλων των μουσουλμάνων, δηλαδή των Τούρκων. Με το πέρασμα του χρόνου, από μεχμέτης κατέληξε να προφέρεται μεμέτης.

Παραδοσιακό τραγούδι, πιθανόν σμυρναίικο, σε πρώτη ηχογράφηση του Δημήτρη Καλλίνικου (Αραπάκη) το 1931, σε μουσική και στίχους (διασκευή) του Σωτήρη Γαβαλά. Το έχουν τραγουδήσει πολλοί τραγουδιστές, όχι μόνο με διαφορετικό ύφος, αλλά και με πολλές παραλλαγές στο στίχο. Δύο παραδείγματα:

-- Αραπάκης-- Πω, πω, πω, πω!! - Γεια σου Λειβαδίτη μου. - Γεια σου ρε Γιάννη Λειβαδίτη λεβέντη μου Μεμέτη μου, μεμέτη μου αμάν, αμάν, με σε περνώ το ντέρτι μου. Πού πας μεμέτη μου πού πας αμάν, αμάν, και μένα πού με παρατάς. Πού πας μεμέτη και Μαριώ, αμάν, αμάν, βιολιά βαρούν και πά' να ιδώ. Είμαι μεμέτης σεβνταλής αμάν, αμάν, μάγκας στην τρίχα μερακλής. Φουμάρω τσίκα κι αργιλέ αμάν, αμάν, λέγω με ντέρτι το μανέ. Και σαν φουμάρω τον λουλά αμάν, αμάν, σπάει ο σεβντάς μου μπαγλαμά. Με τη Μαριώ φουμάρουμε αμάν, αμάν, το σύμπαν κογιονάρουμε.

-- Σωτ. Μπέλλου -- Πού πας μεμέτη μου, πού πας, αμάν, αμάν, κι εμένα πια δεν μ' αγαπάς κι εμένα πια δεν μ' αγαπάς, αμάν, αμάν, πού πας μεμέτη μου, πού πας. Απ' των χειλιών σου το πιοτό, αμάν, αμάν, ήπια, να σκλαβωθώ κι εγώ, ήπια, να σκλαβωθώ κι εγώ, αμάν, αμάν, απ' των χειλιών σου το πιοτό. Πού πας μεμέτη μου, πού πας, αμάν, αμάν, κι αν θα πεθάνω δεν ρωτάς, κι αν θα πεθάνω δεν ρωτάς, αμάν, αμάν, πού πας μεμέτη μου, πού πας.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.

Το Ερηνάκι

Γενικά:

Μουσική	:	Παναγιώτης Τούντας
Στίχοι	:	Παναγιώτης Τούντας
Ερμηνεία	:	Χάρις Αλεξίου
Άλμπουμ	:	ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ /2
Εγγραφή	:	01
Κυκλοφορία	:	1976

Στίχοι:

Μη με ρωτάτε γείτονες
τι έχω και συλλογιέμαι.
Καραγιαγκίνι μες στη καρδιά
έχω και τυραννιέμαι.
Αχ! πέστε μου πώς να ξεχάσω
το μυαλό μου θα το χάσω!

Μ' έχει λωλό το Ερηνάκι
με το μουσμουλί γοβάκι.
Βρε του μιλάω και δεν μιλιέται
σκάει απ' τα γέλια κι όλο κουνιέται.
Αχ! πέστε μου πώς να ξεχάσω
το μυαλό μου θα το χάσω!

Ο μερακλής ο άνθρωπος
πονεί μα δεν το λέει
κι αν τραγουδά, ψεύτη ντουνιά,
μέσα η καρδιά του κλαίει.
Αχ! πέστε μου πώς να ξεχάσω
το μυαλό μου θα το χάσω!

Μ' έχει λωλό το Ερηνάκι
με το μουσμουλί γοβάκι.
Βρε του μιλάω μα δεν μιλιέται
σκάει απ' τα γέλια κι όλο κουνιέται.
Αχ! πέστε μου πώς να ξεχάσω
το μυαλό μου θα το χάσω!

Άλλες ερμηνείες/κυκλοφορίες:

Αγάθωνας Ιακωβίδης (1982 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)
Θόδωρος Πολυκανδριώτης (1983 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ -OST)
Λέλα Παπαδοπούλου (2005 - ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΕΪΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ)

Πληροφορίες:

Πρόκειται για διασκευή του τραγουδιού "Φέρτε πρέζα να πρεζάρω", που ηχογραφήθηκε το 1933 με τον Στελλάκη Περπινιάδη (κατ' άλλους το 1935). Το 1934 το τραγούδησε επίσης η Ρίτα Αμπατζή με ορισμένες αλλαγές στο στίχο.
Η ηχογράφηση της Αλεξίου κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά και σε δίσκο 45 στρ. (MINOS 5791).

καραγιαγκίνι: (και καραγιανκίνι) Σύνθετο από το καρα = μαύρο και γιανκίνι = μεγάλη καταστροφή, θεομηνία, και μεταφορικά μεγάλο πάθος.

Νέες καταχωρίσεις και πληροφορίες θα βρείτε στο «άσματρον».
Εκεί μπορείτε να κάνετε και τα σχόλιά σας.